Het enige wat je op pelgrimstocht elke dag opnieuw doet, is wandelen, eten, slapen. En luisteren: naar de natuur, naar de stilte, naar jezelf, naar medepelgrims en naar andere mensen die je onderweg tegenkomt. Op pelgrimstocht vertraag je, letterlijk en figuurlijk, en laat je los. In de plaats van de stress en ruis van je dagelijkse (overdrukke?) leven komen mentale rust, focus, energie. Of dat is toch de ervaring van veel pelgrims. 

En wat is dan het verschil met een ‘gewone’ wandeltocht? Enerzijds kies je voor een pelgrimstocht altijd een typische pelgrimsroute, het is te zeggen een route met (religieuze) geschiedenis. Anderzijds ligt het in de intentie waarmee je vertrekt. Aan een pelgrimstocht koppel je doorgaans op een of andere manier een zoektocht, wat je niet per se doet bij een wandeltocht.