The Loop Trail: huttentocht in de Poolse bergen

Home / The Loop Trail: huttentocht in de Poolse bergen

Gepubliceerd in 2026

Huttentocht, Tochten

Onbekend is onbemind. Precies daarom trekken we naar een bestemming die zelden bovenaan iemands bucketlist staat: Polen. We verkennen een stukje van The Loop Trail, een nieuwe langeafstandswandeling door de Poolse Beskiden, een gebergte in de buurt van Krakau. De totale route is meer dan 250 kilometer lang en telt iets meer dan 11.000 hoogtemeters en 15 berghutten. Wat er daar op ons wacht? Eindeloze bossen, verrassend weidse panorama’s, gezellige berghutten en vooral veel rust. Dit is trouwens een moeder-dochter trip, en ook dat raad ik je ten sterkste aan.

In deze blog neem ik je mee op pad, en vertel ik je alles om er een geslaagde meerdaagse trektocht van te maken.

1. The Loop in Polen: Europa’s nieuwste meerdaagse trektocht

Dat je nog van The Loop Trail hebt gehoord, is niet zo vreemd. De route werd pas in 2023 officieel gelanceerd en ontstond uit het idee van een creatieve strateeg met een liefde voor de bergen. Op een dag gooide hij de stafkaart op tafel met een plan dat veel beter was dan zijn zoveelste reclamecampagne. De Beskiden hadden een speciaal plekje in z’n hart. Goede bergen, een dicht netwerk van hutten en paden, en rust. Die best-of reeg hij aan elkaar tot een lusvormige route en bestempelde het als The Loop Trail. En over stempelen gesproken: hij zou geen strateeg zijn mocht hij zijn verhaal niet slim en aantrekkelijk verpakken. Hij maakte er een soort van collectors trail van. Elke berghut heeft zijn eigen stempel die je kan verzamelen in een boekje. Wie de volledige route voltooid, kan met een volle kaart een badge of pin ophalen.

De volledige route telt ongeveer 250 kilometer en 11.000 hoogtemeters en gidst je door de Beskiden, een uitgestrekte berggebied in het zuiden van Polen langs de grens met Tsjechië en Slowakije. Hoewel het geen hooggebergte is, kunnen de hoogtemeters hier toch stevig in je kuiten bijten.

De trail laat het toe dat je zeker niet de volledige afstand moet afleggen. Dankzij de 15 berghutten en verschillende dorpen onderweg kun je eenvoudig losse etappes kiezen of een kortere meerdaagse uitstippelen.

2. Een woordje Pools om op te warmen

Lange woorden met weinig klinkers, daaraan herken je het Pools. Het zijn echte tongtwisters en er lijkt haast geen beginnen aan. Deze woordjes studeer je maar beter in. De Polen zijn niet zo sterk in het spreken van Engels en eens op de trail kom je het ook weinig tegen op informatieborden. Een dzień dobry naar een voorbijganger of huttenbeheerder kunnen roepen, is altijd leuk. Waarom je ook die dieren best van buiten kent? Dat lees je verderop.

Dzień dobry (dzjen-doe-bri) — goeiedag
Schronisko (schro-nis-ko) — berghut
Niedźwiedź (njedz-vjedz) — beer
Wilk (vilk) — wolf
Ryś (risj) — lynx
Góry (goe-ri) — bergen
Las (las) — bos
Pogoda (po-go-da) — weer

Opwandelaar en reporter Dorien ging in 2024 hiken in het Poolse Tatra-gebergte. Ook daar kan je een mooie huttentocht maken! Klik hier om haar ervaringen en tips te lezen.

3. Onze route: 5-daagse huttentocht op The Loop Trail

3.1. Dag 1: van Węgierska Górka naar Schronisko PTTK Na Rysiance

Naar de orde van de dag: de hut Rysianka bereiken. Eenvoudige dagen, zo heb ik ze graag. Wegmarkeringen volgen, voet voor voet. We hebben een goeie 16 km voor de boeg en zo’n 1200 hoogtemeters. De eerste 10 km gaan gestaag naar omhoog. Naarmate we stijgen, verandert het heuvelachtige landschap met open vlaktes naar licht en dan dicht bebost, tot we flirten met de boomgrens. We moeten onze reserves aanspreken, want van een echte lunch was nauwelijks sprake. Op de weg zouden we 2 hutten passeren waar je iets te eten kon krijgen. De eerste hut kwam veel te vroeg, maar trakteerde ons wel op de allereerste stempel. De tweede bleek gesloten te zijn. We moesten het dus doen met 2 mueslirepen en wat noten. Neem dus voor de zekerheid lunch mee, want op de openingsuren van de hutten kun je niet altijd rekenen.

Gelukkig worden verzuurde kuiten wel altijd beloond. Voor ons ontvouwt zich een panorama over de Beskiden, met daarachter de besneeuwde toppen van het Tatragebergte.

Een zakje Beskidzkie en een frisse cola lagen op ons te wachten. Bij ons beter bekend als party of pretzel sticks. Het lijkt hier dé trail snack te zijn. Het recept hiervan zou geschreven zijn met zicht op de Beskiden, dat smaakt nog nét iets beter. De weidse bossen en het uitzicht hebben ons vandaag zuurstof gegeven. We sluiten de dag af met een spelletje Rummikub, een stevige portie Poolse kost en een saunasessie. We kruipen in onze houten kribbe en smeren ons nog rijkelijk in met tijgerbalsem. Het perfecte avondritueel voor een dag in de natuur.

Schronisko Rysianka, puur praktisch:

Hoogte & ligging: 1 230 m, op Hala Rysianka, een knooppunt van drie bergkammen met panoramisch uitzicht.
Slaapplaatsen: 50 bedden in kamers van 2 tot 10 personen. Je reserveert best via rysianka@onet.pl of +48 33 861 23 49
Eten: Huisgemaakte maaltijden, buffet open van 8u tot 18u. Betalen met kaart kan.
Honden zijn welkom.
Extra: Er is een kampeerterrein naast de hut en een skibaan in de winter.
De hut is het hele jaar open.

Dit is de etappe die wij deden: van Węgierska Górka naar Schronisko PTTK Na Rysiance.

3.2. Dag 2: van Schronisko PTTK Na Rysiance naar Korbielów

Het luik van de keuken schuift met een bruuske beweging omhoog en wordt gevolgd met een Poolse kreet, naar onze beleving. We keken naar elkaar met dezelfde blik: zouden dit onze eitjes met spek zijn? Ja, dat waren ze. De eigenaar van de hut kon wel een aardig woordje Engels en knikte bevestigend.

Voor mama voelt deze reis alsof het opnieuw 1 september is. Ze is nerveus en dat ligt deels aan het feit dat hier in Polen ook beren zitten. We snijden dit topic aan bij meerdere Polen maar hun antwoorden zijn zeer uiteenlopend. Waarbij de ene uit de lucht valt, lacht de andere het weg. Er kan ons dus niemand beter te woord staan dan een bergbewoner zelf. De man van de hut ziet de angst in onze ogen, maar moet ons teleurstellen. “Ja, er leven hier bruine beren. Een ontmoeting is zeldzaam maar niet uitgesloten. Het is hier ook het territorium van de wolven en lynxen. De hut is trouwens ook naar de lynx vernoemd (Pools: ryś).”

Dit moet je weten over beren in Polen

De Poolse berenpopulatie groeit de laatste jaren sterk, vooral in de berggebieden langs de Slowaakse grens. Een ontmoeting blijft uitzonderlijk, maar het is verstandig de basisregels te kennen.

Beren nemen vaak de wandelpaden om zich makkelijk te verplaatsen in het bos.
Ga niet heel vroeg in de ochtend op stap en ook niet bij valavond of ‘s nachts.
Laat weten dat je er bent. Hen laten schrikken omdat ze je niet horen, brengt risico mee. Zingen, babbelen met je compagnon de route, een belletje aan je rugzak of het getik van je wandelstokken zijn ideale signalen om aan te geven dat je ook in het bos bent.
Laat geen eten of afval achter: een beer die gewend raakt aan menselijk voedsel, is gevaarlijk.
Extra risico: tussen maart en mei komen ze uit winterslaap en zijn er ook welpjes. Begeef je nooit tussen een beer en haar jong.
Informeer je altijd bij locals of bergbewoners over de activiteit in de regio waar je op dat moment bent.

Hiken in berengebied is nieuw voor ons. We waren zenuwachtig en trokken een andere wandelaar aan de mouw die ook op het punt stond te vertrekken. Hij had er geen probleem mee om onze hiking buddy van de dag te zijn. Hij was gisteren, net zoals ons, ook geen enkele ziel tegengekomen, dus zag hij het wel zitten om vandaag wat te socializen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde (en ook minder kans op beren). Stepan was zijn naam, hij was topgezelschap. Door de gesprekken met hem kregen we een inkijk in het leven zoals het is in Polen. “De laatste twintig jaar is Polen enorm veranderd”, vertelt hij. “We kunnen nu mee met de rest van Europa. De tristesse van de Koude Oorlog was hier tot over een paar jaar wel nog sterk voelbaar, op sommige plekken zelfs nog vandaag. Mijn zoon draagt een naam die populair is in Oekraïne en als ik vandaag met hem naar de dokter ga, wordt er nog steeds raar opgekeken. We zijn niet gemigreerd maar mijn thuisstad was vroeger wel deel van Oekraïne, dat toen deel uitmaakte van de Sovjet-Unie.” We worden er stil van.

Vandaag wandelen we naar het dorp Korbielów. We liepen het eerste deel van de wandeling serieus in de wolken en dat had iets mysterieus. Je zag de wolken letterlijk door de bomen waaien. Het leuke aan de bossen hier is dat ze gemengd zijn en dat zorgt voor de mooiste kleurschakering. Het frisse groen van de loofbomen staat in fel contrast met het donkergroen van de naaldbomen. De blaadjes zijn zo vers dat ze bijna licht geven. Een echt schilderijtje.

We arriveren in de hut Hala Miziowa in Pilsko, dat ook bekendstaat als skihut. Het gebied telt amper 5 pistes, maar is ook populair voor winterwandelingen. In alle berghutten die we al passeerden, hangen prachtige foto’s van winterlandschappen. Het belooft hier crazy te zijn met marshmellow trees! We drukken nog de stempel in ons boekje, en scheiden de wegen met Stepan.

Ondanks de regenwolken die plots overtrokken, viel er onderweg nog heel wat te ontdekken van onder onze kap. Als eerste meenden we een wolvenspoor te herkennen. Achteraan het stempelboekje vind je trouwens de pootafdrukken terug van de meest voorkomende dieren. De kans om er een tegen het lijf te lopen is echter nog veel kleiner dan een beer. Ze zijn voornamelijk ‘s nachts actief en zijn erg mensenschuw. Verderop duikt er nog een vuursalamander op maar wat volgde was een spoor waarbij we toch even halt moesten houden. Niet enkel de route stond gemarkeerd op de boom, ook het territorium van een beer… Het begon met een mopje maar naarmate we het beter analyseerden, bleek de bast van de boom daadwerkelijk aangetast te zijn door een berenklauw. De groeven waren veel breder dan een mens zou kunnen maken met een mes. Na wat opzoekwerk leek het inderdaad sterk op een krabspoor.

We verzetten onze gedachten met het snacken van wat nieuwe sparrentopjes. Die zijn zó mooi en ook verrassend lekker. Ze hebben een citrusachtige smaak en worden vaak gebruikt om siroop van te maken. Let op, plukregel: pluk enkel vanaf kniehoogte en altijd enkele meters weg van het pad.

Eens aangekomen in Korbielów kwam het zonnetje erdoor en dat smaakte naar… ijsjes! We gingen de lokale mini superette Zabka binnen en trakteerden onszelf op iets fris. Overnachten deden we in het appartement Eskapada. Modern en uiterst proper, ideaal als je de hutten wil afwisselen met comfort. Om een hapje te eten, gingen we langs bij Karczma Bod Porami, een herberg. De champignonsoep en gefrituurde forel waren de gastvrouw haar signature dishes, en dat was inderdaad om van te smullen.

Dit is de etappe die wij deden: van Schronisko PTTK Na Rysiance naar Korbielów.

Schronisko PTTK Hala Miziowa, puur praktisch:

Hoogte & ligging: 1 330 m in de Beskid Żywiecki, de hoogst gelegen berghut van de hele Poolse Beskiden, aan de voet van Pilsko (1 557 m).
Slaapplaatsen: Kamers van 1 tot 9 personen, verspreid over 3 verdiepingen — reserveer via schronisko@halamiziowa.pl of +48 33 488 72 54.
Eten: Eetzaal voor 80 personen, volpension mogelijk. Snackbar open van 8u tot 20u (vr-za tot 21u), ook barbecuecabines buiten.
Extra: Toeristische keuken (24u open), biljart, tafelvoetbal, pingpong, speeltuin, ski- en sportuitrustingverhuur, skischool, wifi.
Open het hele jaar.

3.3. Dag 3: van Korbielów naar Schronisko PTTK Markowe Szczawiny

Wat wandeldag 3 hoorde te zijn, viel een beetje in het water. Letterlijk. Het weerbericht voorspelde niet veel goeds. 100% kans op regen en onweer gedurende de hele dag. Het ging om een route van 20 km en 1 480 hoogtemeters. Met deze intensiteit voor de boeg, moesten we even goed overwegen of dit wel een goed idee was. We informeerden ons hier eerder over bij de man van Schronisko Rysianka. Gezien de route zich in Babia Góra begeeft, raadde hij het af.

Babia Góra: de koningin van de Beskiden

Babia Góra is een bergmassief op de grens tussen Polen en Slowakije. De top Diablak ligt op 1 725 meter hoogte en is daarmee de hoogste top van de Beskiden. Het is dus niet voor niets dat het de bijnaam koningin van de Beskiden draagt. Bovendien is het gebied beschermd als nationaal park en UNESCO-biosfeerreservaat. Het landschap is er ruw en gevarieerd: van dichte bossen onderaan tot kale, rotsachtige toppen waar het weer snel kan omslaan. Volgens de lokale folklore verwijst de naam “Babia” naar een heksachtige figuur, een knipoog naar het grillige weer waar de berg om bekendstaat. “Als het daar slecht weer is, dan mag je erop rekenen dat het écht slecht is.”

De berghut Markowe Szczawiny waar we planden te overnachten, zou het hoogtepunt van de trail zijn. De hut ligt in een open weide midden in het Babia Góra Nationaal Park, omringd door beukenbossen. Het uitzicht vanop de weide reikt naar de toppen van Sokolica, Gówniak en Diablak. Wie vroeg genoeg opstaat, beloont zichzelf met een zonsopgang vanop de top, een van de mooiste in de Beskiden. Volgens vele wandelaars is dit absoluut het hoogtepunt van The Loop Trail.

De hut Markowe Szczawiny, puur praktisch:

Hoogte & ligging: 1 180 m, op de hellingen van Babia Góra, ligt op 1,5 uur wandelen van de top.
Slaapplaatsen: 70 bedden. Je reserveert best op voorhand via markowe.szczawiny@op.pl of +48 33 877 51 05.
Eten: Buffet open van 8u tot 20u. Betalen met kaart kan.
Honden zijn niet toegestaan.
Extra: Er is ter plaatse ook een uitleendienst voor winteruitrusting.

Einde van de huttentocht dus voor ons. Deze 3 dagen gaven ons een goede indruk van wat de Poolse natuur te bieden heeft. Wie houdt van avontuur in een ongerept en niet-toeristisch gebied, is hier aan het juiste adres. Alle info en de volledige route kan je vinden op de officiële website: theloop.travel.

Over hiken met je mama

Ik hoefde geen twee seconden na te denken over wie mijn reisgezel zou worden. Een meerdaagse wandeltocht stond al langer op ons lijstje. En ik kan je vertellen dat dit het type reis is die je gewoon echt eens moet maken met je mama, of met iemand die je ontzettend dierbaar is.

Ik denk dat het ‘m zit in de eenvoud, zo’n tocht brengt je terug naar de essentie. Alleen wij, de natuur in, met het hoogstnodige op onze rug. Hoe het ging? Vanzelf. Natuurlijk waren er momenten waarop de kilometers zwaar werden en we allebei een dipje hadden, maar net daarin zit de kracht van dit avontuur. Je sleurt elkaar erdoor, moedigt elkaar aan en eindigt de dag met een enorme trots omdat je samen de top hebt bereikt. Even later lig je dan in je slaapzak met de slappe lach om de kleinste dingen. Iets met de vermoeidheid, denk ik.

Misschien is het mooiste aan deze tocht ook wel dat ik haar kon meenemen naar een wereld waar ik zo van hou, en die liefde ervoor met haar kon delen. Samen uit onze comfortzone te stappen en herinneringen maken, daar kan flaneren door de straten van een grootstad voor mij echt niet tegenop.

Ik denk dat er een nieuwe traditie is geboren.

4. Bielsko Biala, de culturele hoofdstad van Polen

We gaan over naar plan B en nemen de taxi naar Bielsko-Biała waar gids Ewa (je spreekt het uit als Eva) ons staat op te wachten. Ondanks het gure weer bracht haar enthousiasme een denkbeeldig zonnetje met zich mee. Het is een toffe madam die fier is op haar land en thuisstad, en dat maar al te graag wou delen met ons. We stapten meteen samen in de kabellift naar Szyndzielnia. Het raampje van de cabine stond open en dat zorgde voor een puur zenmomentje. De blaadjes van de bomen zijn uiterst fris groen, er hangt een laag mist tussen de bomen en op de achtergrond hoor je de vogeltjes fluiten. Eens boven wandelden we een stukje verder naar Schronisko PTTK na Szyndzielni. Het is een logische eerste stop op The Loop Trail, waar je even kan pauzeren met eenvoudige maaltijden en bij helder weer uitzicht hebt over de stad en de Beskiden. Voor nu dus een grijs gordijn, maar de positie van de ligstoelen verklapt dat de moeite is.

Terug beneden volgde een fika-momentje bij Pod Dębowcem, waar ze onder andere heerlijke taartjes en warme chocomelk serveren, zo eentje waar je lepel in blijft rechtstaan. We hadden goede en ook enkele diepe gesprekken met Ewa. Ze vertelde dat ze op haar 10 jaar België had bezocht met school, omdat ze een goede studente was. Die trip had een enorme indruk op haar nagelaten. We spreken over een goede 40 jaar terug, een tijd waarin Polen onder communistisch bewind stond. “Ik weet nog heel goed dat ik in de kledingwinkels liep en compleet overprikkeld was door de patronen en al het kleur dat aanwezig was. De mensen lachten, liepen opgewekt door de straten en zwaaiden naar elkaar. Er hing levensvreugde in de lucht. Ik wou niet naar huis, ik vond het er zo leuk.” Onze ogen schieten vol, het verhaal kwam hard binnen. Met een serieuze krop in de keel proberen we ons een houding te geven. Het is de tweede keer op rij deze reis dat oorlogstijden akelig dichtbij komen. Het doet ons weer eens beseffen dat we het stinkend goed hebben in ons Belgenland en we met veel privileges geboren zijn.

Tijd om het stadscentrum in te duiken van Bielsko-Biała, het officiële startpunt van The Loop Trail. Al snel blijkt dat de stad veel meer is dan een plek die je nog snel passeert voor je de bergen intrekt. In 2026 draagt het de titel van culturele hoofdstad van Polen, en na een dag rondwandelen begrijp je meteen waarom. Dankzij haar elegante architectuur, statige gebouwen en pastelgetinte gevels wordt Bielsko-Biała vaak omschreven als het “Klein Wenen” van Polen. Het historische centrum straalt charme uit en vormt de perfecte plek om een dag te acclimatiseren, nog wat laatste inkopen te doen en rustig in de sfeer van het avontuur te komen.

Zien en doen in Bielsko Biala

Studio Filmów Rysunkowych: in dit opvallend gebouw ontstaan tientallen klassieke Poolse tekenfilms.
Teatr Polski: een van de meest gerenommeerde theaterhuizen van de regio.
Rynek: hier begrijp je waarom de stad “Klein Wenen” wordt genoemd.
Stara Stacja: het voormalig kabelbaanstation, nu gerenoveerd tot een bruisende horecaplek.
Żywiec Brewery Museum: gewijd aan het bekendste bier van Polen en de brouwerijgeschiedenis die de stad mee op de kaart zette.
Pod Dębowcem: koffie, huisgemaakte taartjes en meer in een prachtig kader. Ze hebben ook een heel leuk terras tussen de bomen.
Browar Miejski: een goed adresje om ‘s avonds te gaan eten.

5. Polen: ideale combinatie van wandelen en citytrips

Het zuiden van Polen is meer dan een wandelbestemming. Combineer de trekking met een citytrip en je haalt het beste uit twee werelden. Vanuit Bielsko-Biała is het slechts een kleine twee uur naar Kraków, en op een halfuur sta je in Auschwitz.

5.1. Krakau: een stad waar je moeiteloos twee dagen vult

We hadden zelf weinig tijd om Kraków echt te ontdekken, maar het was goed voor een eerste indruk. Zonder verwachtingen had deze stad ons aangenaam verrast, we hebben genoeg gezien om te weten dat we zeker terugkomen. Het viel me bovendien meteen op hoe groen Kraków is, en zo blijkt een van de groenste steden van Europa te zijn. Zo is Park Planty een smalle groene gordel die de volledige oude stad omzoomt. Vier kilometer lang, vol oude bomen, fonteinen en bankjes. De perfecte route om de binnenstad al wandelend te ontdekken.

Enkele aanraders voor een bezoek aan Krakau:

Wandel over de Rynek Główny, een van de grootste middeleeuwse marktpleinen van Europa.
Bezoek het Wawel-kasteel en de bijhorende kathedraal.
Verken Kazimierz, de historische Joodse wijk vol gezellige cafés, restaurants en verborgen binnenplaatsen.
Proef lokale specialiteiten zoals pierogi, zapiekanka of obwarzanek.

5.2. Een bezoek aan Auschwitz-Birkenau

Auschwitz-Birkenau passeerden we al twee keer met de taxi, maar een echt bezoek zetten we op onze lijst. We hadden geen flauw idee dat we in de buurt van Auschwitz waren, tot het plots opdook. Er overviel ons een heel naar gevoel. Je pikt deze plek ook niet zomaar eventjes mee. Trek hiervoor zeker een volledige dag uit omdat het zo emotioneel beladen is.

Puur praktisch:

Vanuit Krakau bereik je de site eenvoudig met trein, bus of georganiseerde excursie.
Een begeleide rondleiding helpt om de geschiedenis en context beter te begrijpen.
Het bezoek is confronterend en emotioneel, maar behoort voor velen tot de meest indrukwekkende ervaringen van een reis door Polen.
Reserveer je tickets best ruim op voorhand, zeker tijdens het hoogseizoen.

Is The Loop Trail een aanrader voor wandelaars?

Absoluut! The Loop Trail verraste ons op alle vlakken. Niet met spectaculaire bergreuzen of wereldberoemde panorama’s, maar met rust, eindeloze bossen, authentieke berghutten en een wandelcultuur die nog heerlijk onontdekt is. Wie op zoek is naar een meerdaagse trektocht weg van de klassieke Alpenroutes, vindt in de Poolse Beskiden een verrassend alternatief.

Deze trip kwam tot stand in samenwerking met Visit Beskidy en Polish Tourism Organisation.