Onderwerpen
Waarom een sneeuwschoenwandeling op je bucketlist hoort
Je wist het misschien nog niet, maar sneeuwschoenwandelen is iets dat je als sportieve natuurliefhebber sowieso ooit eens gedaan moet hebben. Misschien schrikt het je wat af omdat je denkt dat het heel technisch of moeilijk is, maar we verklappen je graag dat eigenlijk elke geoefende wandelaar het kan. Sneeuwschoenwandelen vraagt immers geen ervaring of training zoals skiën en snowboarden, alleen een beetje conditie.
Bovendien is het ’s winters veel minder druk op wandelpaden dan op de soms overladen skipistes. Dat betekent dat je het magische en sprookjesachtige winterwonderland vaak helemaal voor jezelf hebt. Het is fantastisch om als eerste op een nieuwe, maagdelijke laag sneeuw te lopen. Met wat verbeelding lijkt het alsof je de allereerste mens ooit bent die dat ene mooie plekje ontdekt.
Je maakt sneeuwschoenwandelen zo simpel of juist uitdagend als je zelf wil. Zo kan je gewoon een route uitstippelen in het dal, door een bos of rond een mooi bergmeer. Wij vinden het dan weer het leukst om naar een top te wandelen, zeker zo eentje met een groot kruis erbovenop. Dat maakt dat je onderweg geniet van prachtige panorama’s of af en toe eens langs een diepe afgrond loopt. Dat snufje adrenaline smaakt ons altijd extra.
In het kort: iedereen kan sneeuwschoenwandelen en het is de perfecte combinatie van ultieme rust en toch spannend avontuur. En dat in een betoverend decor. Verleidelijk, toch?!
Hoe bereid je je voor op een sneeuwschoenwandeling?
Terwijl stokken voor andere wandeltochtjes eerder optioneel zijn, kan je ze niet missen als je gaat sneeuwschoenwandelen. Lees: veel meer valgevaar. Het kan aan onze handigheid – of het gebrek eraan – liggen, maar wij trapten weleens met onze ene sneeuwschoen op de andere. Zeker wanneer we een stap achteruit wilden zetten, stonden we soms wel héél wankel. Nogmaals, het kan aan ons liggen…
Wat kledij betreft geldt hetzelfde motto als voor andere bergtochten: laagjes, laagjes, laagjes. Een winters landschap doet je al snel naar dikke truien en jassen grijpen, maar van de inspanning krijg je het heel snel warm. Sta je even stil of houd je een picknick, koel je minstens even snel weer af, zeker op een kale berg. Bovendien zijn waterdichte wandelschoenen een must, want je voetjes – dat weet je – moet je als wandelaar soigneren!
Ga ten slotte niet zomaar in het wilde weg stappen, maar stippel een route uit over bestaande winterwandelpaden. Zo weet je dat je zonder gevaar op pad gaat. Om diezelfde reden controleer je ook altijd het weer- en lawinebericht. Op www.avalanches.org kan je nagaan of de kust veilig is.
Onze sneeuwschoenwandeling naar de Augstenberg in Liechtenstein
Klein, maar fijn… Een gigantisch cliché, maar voor Liechtenstein gaat het echt wel op. Deze dwergstaat tussen Zwitserland en Oostenrijk is op z’n langst 24 kilometer en het duurt nog geen half uur om het land door te rijden. Toch heeft dit vorstendommetje aan de rand van de Alpen alles wat je nodig hebt om je helemaal uit te leven in de besneeuwde bergen. Wij gingen er winterwandelen, langlaufen, skiën en maakten er dus ook een sneeuwschoenwandeling. En het moge intussen duidelijk zijn: die tocht was één van de meest geweldige bergervaringen die we ooit hadden.
We kozen voor een route van negen kilometer vanuit Malbun naar de Augstenberg. In Malbun vind je het enige skioord in Liechtenstein en dus ook een verhuurdienst. We klopten er aan voor de huur van materiaal en voor 20 CHF pp kregen we schijnbaar gloednieuwe sneeuwschoenen en wandelstokken mee.
Vanuit het centrum liepen we een rodelpiste op, die we meer dan twee kilometer lang volgden. Het pad was breed en steeg maar langzaam, ideaal om te wennen aan ons bijzondere schoeisel. Daarna startte een korte, maar steilere beklimming langs smalle bergpaadjes, zigzag door bosjes, vooraleer we uitkwamen bij de kam. En hier… ja, WAUW! Hier zijn uitzichten in alle richtingen en viel onze mond open van verbazing.
We bleven een heel eind over deze kam lopen, genietend van spectaculaire views. Wat een stoer pad! Al snel botsten we op een eerste kruis op 2100m. Hier hielden we een picknick met zicht op de hele vallei waarin Malbun gelegen is. Maar zet je schrap, want pas daarna begint het echte werk. Het pad blijft steeds steiler stijgen en af en toe moet je toch goed opletten langs smalle richeltjes. Onze wandelstokken waren hier een godsgeschenk!
Je kan onze route hier downloaden.
Deel dit artikel
Onderwerpen
over de auteur
Jasmine Vleugels
Ontdek onze shop
Ontdek zorgvuldig geselecteerde producten die we van harte aanbevelen, zodat je goed voorbereid en vol vertrouwen op pad kunt gaan.
