Wandelen in Liechtenstein: uitdagende huttentocht in de Alpen

Hiken in een piepklein Alpenland: 4-daagse huttentocht in Liechtenstein

Home / Hiken in een piepklein Alpenland: 4-daagse huttentocht in Liechtenstein

Gepubliceerd in 2025

Huttentocht, Wandelinspiratie

Leven op het ritme van de bergen, vergezeld door enkel het gekraak van het bergpad onder je voeten. Slapen tussen de bergtoppen. Je dagen doorbrengen met het aaneenrijgen van de mooiste vergezichten. Vier dagen compleet vertragen en deconnecteren. Dat deden wij door te wandelen in Liechtenstein, een dwergstaat ingeklemd tussen Zwitserland en Oostenrijk, van berghut naar berghut. Wat bleek? Deze huttentocht door de Alpen is een absolute aanrader voor iedereen die op zoek is naar de rust van de bergen zonder de drukte van pakweg de Dolomieten of de Franse Alpen.

Dag 1: Start van de huttentrektocht, van Planken naar Gafadura Hütte

We beginnen onze huttentocht in de Alpen van Liechtenstein in Planken, een klein dorpje op de flank van de bergen boven de Rijnvallei. Al snel slingert het pad steil naar boven tussen de bomen en druppelt het zweet langs ons voorhoofd naar beneden. We zien nog niet met welk uitzicht we beloond zullen worden na deze klim, maar we zien wel al ons doel voor morgen: de schijnbaar onbereikbare ruige toppen van de Drei Schwestern. Maar goed, zorgen voor morgen.

Route

Trail: van Planken naar Gafadura Hütte
Afstand: 4,6 km
Hoogtemeters: 630 m stijgen
Wandeltijd: 1:35 h

The only way is up

We klimmen verder, en plots maakt het bos plaats voor een idyllische alpenweide – inclusief koeienbellen – met aan de rand onze slaapplaats voor deze nacht: de Gafadura Hütte. Ik stop en kijk even achterom, mijn compagnon loopt bijna tegen me aan. “Sorry”, zeg ik, “ik ben zo iemand die af en toe eens stopt om terug te kijken.” En ik denk dat hij snapt waarom. Als we achterom kijken, zien we de zon langzaam zakken in de Rijnvallei, achter de Zwitserse bergtoppen. Het licht creëert een prachtig schouwspel op het berglandschap. Wat een warm welkom in Liechtenstein.

Heldere huttenregels

Vooraleer we naar de hut gaan, roept onze gids, Nikolaus, ons even samen, hij wil nog even de ‘huttenregels’ met ons overlopen. Je stormt er namelijk niet zomaar binnen.

Eén persoon meldt de groep aan
Eén voor één naar binnen
Schoenen uit bij binnenkomst
Oh ja, oordopjes kunnen handig zijn 😉

Bij aankomst begrijpen we waarom Nikolaus ons nog even attent wilde maken op de regels. De eigenares van de hut – toevallig ook een Silke – draagt die regels hoog in het vaandel. We hebben tien minuten om onze voeten te wassen in de bron en onze rugzakken naar onze kamer te brengen voordat het eten geserveerd wordt. Het koude water doet zoveel deugd. Bij het zien van onze kamer schrik ik even. Het is al even geleden dat ik nog eens in een berghut sliep en ik was vergeten dat je in berghutten met veel mensen in een kleine slaapzaal slaapt. Dat wordt even aanpassen voor iemand met een grote personal space bubble die graag haar eigen kamer heeft.

In sneltempo krijgen we een driegangenmenu geserveerd. Ik kan het tempo moeilijk volgen, maar het smaakt absoluut. Ondertussen zakt de zon langzaam verder weg achter de Zwitserse bergtoppen aan de overkant. Voor mij het signaal om er nog even op uit te trekken met mijn camera. De zonsondergang is prachtig, en vanop een rotsblok langs het pad zie ik de zon uiteindelijk helemaal verdwijnen achter de bergtoppen. Ik voel de rust over me heen dalen. Langzaam begin ik mijn drukke leven in België achter te laten en komt er stilte in mijn hoofd.

Dag 2: De klim naar Drei Schwestern

De volgende dag word ik wakker met het geluid van de koebellen op de achtergrond. Zo wil ik wel elke dag wakker worden. De nachtrust zelf, die was iets minder. Hoewel ik me vrij snel over het groepskamergegeven kon zetten, was het net iets moeilijker om het gesnurk in de kamer te negeren. Oordopjes waren wel handig geweest. Het uitzicht maakt alles goed, langzaam verandert de lucht van donkerblauw naar roze en ontwaken de bergen. Ja, zo wil ik écht elke ochtend wakker worden.

Route

Trail: Fürstensteig Trail via Drei Schwestern (omgekeerd)
Afstand: 11,5 km
Hoogtemeters: 992 m stijgen
Wandeltijd: 4:01 h

Start van het stukje trektocht voor gevorderde hikers

Vol enthousiasme starten we onze klim naar die gisteren nog zo onbereikbaar ogende Drei Schwestern. We knuffelen even met de locals op een hoger gelegen alpenweide voor we aan het echte werk beginnen. Het pad dat we nu volgen is niet langer aangeduid met rood-witte strepen, maar met blauw en wit. Rood met wit duidt op een gewone wandelroute, terwijl blauw met wit aangeeft dat de route enkel voor gevorderde hikers is. Ik heb er zin in – ik hou wel van een stevige uitdaging.

“Amai, ik ben hier in mijn nopjes”, verkondig ik een uurtje later. Deze route heeft écht alles waar ik van hou: prachtige uitzichten, een uitdagend pad langs de kliffen en een paar ladders waarbij ik blij ben zodra ik boven ben met mijn zware rugzak. Helemaal boven ben ik nog meer in mijn nopjes. Nooit had ik verwacht dat de bergen in zo’n piepklein landje zo majestueus voor me zouden uittorenen. Ik voel me plots heel klein in deze grote wereld.

Knikkende knieën richting Fürstensteig

Vanaf hier zien we ook het volledige pad dat ons nog te wachten staat: over de Garsellikopf en de Kuhgrat, richting de Alpstein, waar we het pad rechts de vallei in zien buigen. Daar ligt dan de Fürstensteig, onze laatste uitdaging van de dag en bekend als een van de spectaculairste bergpaden van Liechtenstein.

Eens aangekomen bij het begin van de Fürstensteig, beginnen we onze benen wel te voelen. We zijn dan ook al 1000 meter gestegen en ook weer heel wat meters afgedaald in de volle zon. Het pad dat ons nog wacht is niet ideaal met die vermoeide benen. Je wandelt als het ware in de klif op een pad van nog geen meter breed. Na de groene bergtoppen en alpenweide voel je je in deze rotsmassa echt in een andere wereld. Ondanks de vermoeide benen en soms toch ook een beetje knikkende knieën geniet ik met volle teugen.

Luxe versie van een huttentrektocht: pure verwennerij in Berggasthaus Matu

Vermoeid, bezweet en dorstig komen we aan in Berggasthaus Matu. We kunnen ons geluk niet op: er staan frisse cider, echte bedden én een warme douche voor ons klaar. Daarbovenop worden we ook nog eens getrakteerd op een heerlijk driegangenmenu met wijn uit – hoe kan het ook anders – Liechtenstein. Maar niet enkel de wijn is lokaal, Michaela gebruikt in haar keuken zo veel mogelijk lokale kruiden die ze zelf gaat plukken, en producten uit de Alpen die ze te voet gaat halen bij de dichtstbijzijnde ‘Alp’, of boerderij. Fris gedoucht en met een heerlijke maaltijd achter de kiezen kijken we hoe de zon ondergaat achter de bergen, en we prijzen onszelf gelukkig.

Dag 3: Regen op de Fürstin-Gina-Weg en topmoment op de Naafkopf

Geen roze lucht wanneer we de volgende ochtend uit het raam kijken, wel grijze wolken waaruit de regendruppels naar beneden vallen. Hoewel er deze nacht geen geluidsoverlast in de kamer was, lijken we allemaal toch een beetje een ochtendhumeur te hebben. We halen onze regenjassen uit, trekken onze feloranje regenhoezen over onze rugzakken en gaan op pad richting Steg, waar we de bus nemen naar Malbun. We wandelen in stilte, terwijl de wereld rondom ons nog rustig lijkt te slapen en de regendruppels zachtjes op de bladeren vallen.

Route

Trail: etappe 1 naar Steg + etappe 2 Fürstin Gina Weg
Afstand: 4,2 km + 9,69 km
Hoogtemeters: 70 m + 915 m stijgen
Wandeltijd: 1:00 h + 3:20 h

“Every raindrop is a kiss from heaven”

Wanneer we boven komen met de zetellift die ons van Malbun naar Sareis brengt, regent het nog steeds. We besluiten eerst even op te warmen met een cappuccino of Ovomaltine in de berghut bovenaan de lift. Maar er is geen ontkomen aan: we zullen onze tocht over de Furstin-Gina-Weg toch in de regen moeten aanvatten. “Ik hou wel van dit weer”, zegt een van mijn compagnons. En ik moet hem gelijk geven. Mijn regenjas houdt me droog, en de wolken maken de uitzichten nog zoveel mooier dan de zon dat deed. Al snel valt de groep in haar ritme en volgen we het pad over de Augustenberg, voor we de afdaling inzetten richting de Pfälzerhütte. Die kleine oranje stipjes, zich voortbewegend door de gigantische bergen, dat is een machtig uitzicht dat ik niet snel zal vergeten.

Hipste hut van deze huttentocht in de Alpen: de Pfälzerhütte

We arriveren bij de Pfälzerhütte rond lunchtijd – ideaal dus! Vier jonge vrouwen runnen de Pfälzerhütte, fantastisch vind ik dit! Je voelt die vrouwelijke touch ook aan de hippe branding, mooie merchandise en warme sfeer. Ik hou van deze plek. Jammer genoeg is de T-shirt die ze verkopen écht wel te groot voor mij. Ik baal er nog steeds van dat ik die niet mee naar huis kon nemen.

Drie landen op één bergtop

Na de lunch besluiten we om nog naar de top van de Naafkopf te gaan. We hadden dit liever de volgende dag bij zonsopgang gedaan, maar volgens het weerbericht zal er van zon niet veel sprake zijn. De klim is best pittig, maar eens boven is dat meteen vergeten. Ik kan namelijk in drie landen tegelijk zijn! Als een kind loop ik rondjes rond het platform aan de top: “Liechtenstein, Oostenrijk, Zwitserland!” Ze hebben hier werk met mij. Het gastenboek wordt er ook meteen bijgenomen. Elke bergtop in Liechtenstein heeft een gastenboek in een ijzeren box, waarin je als hiker iets kan achterlaten. We zijn de eersten die een boodschap schrijven vandaag. Het weer zal er wel iets mee te maken hebben.

Bucket list momentje ☑️

Er ontbreekt nog één ding op mijn lijstje: ik wil zo graag een ibex of steenbok zien. Helaas tonen ze zich niet, dus zetten we de afdaling in. En dan, plots, halverwege de afdaling zie ik niet één, niet twee, maar meer dan vijftien steenbokken! Een hele kudde baant zich een weg over de rotsen. Wat. Een. Zicht. Mijn dag is helemaal compleet nu. Vrolijk als een kind dartel ik de rest van de weg naar beneden terug naar de Pfälzerhütte. Wanneer ik na alweer een heerlijke maaltijd met Liechtensteinse wijn in mijn bedje lig, ben ik nog steeds aan het nagenieten.

Dag 4: Laatste dag van deze huttentocht in de Alpen, afscheid van het hooggebergte

Met een dubbel gevoel sta ik op. Het is onze laatste wandeldag vandaag. Ik ben er nog niet klaar voor om afscheid te nemen van de bergen, maar die douche en die kamer voor mij alleen, dat zie ik wel zitten. Langzaam trekken de grijze wolken weg, en we kunnen zowaar vertrekken met een zonnetje.

Route

Trail: terug naar beneden
Afstand: 4,7 km
Wandeltijd: 1:16 h

Etappe richting Alp Valüna en lokale lekkernijen

De vallei waarnaar we afdalen strekt zich voor ons uit. We knuffelen nog even met de locals – paarden deze keer – voor we het hooggebergte achter ons laten en opnieuw het bos induiken richting Alp Valüna. Hier maken ze hun eigen kaas en mogen we genieten van een charcuteriebordje om U tegen te zeggen. Het smaakt! Als kers op de taart mogen we nog even meekijken achter de schermen hoe de kaas gemaakt wordt. Het seizoen zit er bijna op en vandaag wordt er nog een laatste keer kaas gemaakt, want binnenkort worden de melkkoeien terug naar de vallei gehaald voor de winter. Een heerlijke afsluiter van onze wandeltocht in Liechtenstein.

Van Steg naar Vaduz, terug naar de bewoonde wereld

We wandelen onze allerlaatste kilometers door de vallei naar Steg, waar de bus ons meeneemt naar de hoofdstad Vaduz. Weemoedig zie ik hoe de alpenweiden plaatsmaken voor huizen, en hoe we nu echt terug in de bewoonde wereld zijn. Ik stel de realiteit nog even uit en droom van hoe deze bergen er straks in de herfst en winter zullen uitzien, en hoop stiekem dat ik dat met mijn eigen ogen zal mogen waarnemen.

Onze huttentrektocht in Liechtenstein in een notendop

Dagen op pad: 4
Totale afstand: 38,8 km
Aantal hutten: 3
- Gafadura Hütte, 1428 m
- Berggasthaus Matu, 1450 m
- Pfälzerhütte, 2108 m
Periode: augustus
Aantal steenbokken gespot: >15
Moeilijkheidsgraad: uitdagend (alpine routes)
↗️ 2360 m
↘️ 2564 m
Lokale gerechten & wijnen geproefd: zoveel mogelijk

Extra tip: met de Adventure Pass kan je meer dan 30 attracties en bezienswaardigheden in Liechtenstein ontdekken.

P.S.: Als je in Liechtenstein bent, loont het om ook enkele dagen in Zwitserland te spenderen, want ook daar kan je natuurlijk prachtige wandelingen maken. Wij testten voor jou de Aletsch Arena.