op wandel logo
Thor Park

OP WANDEL IN HET THOR PARK (GENK)

AFSTAND: 7 km

HOOGTEMETERS: 52

GEMIDDELDE DUUR: 1,5 uur (zonder pauze)

GRAAD: MAKKELIJK

TYPE NATUUR: OPEN LANDSCHAP, MIJNSITE

OP WANDEL-SCORE: 4/5

Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk
Thor park Genk

Op wandel in het Thor Park


Tussen Genk en Maasmechelen ligt het Nationaal Park Hoge Kempen - een prachtig stukje België. Het is een groen gebied van 12000 hectare bos en heide. Maar naast natuurpracht kijken, neem je er ook een duik in de geschiedenis. Aan de uithoeken van het park vind je namelijk oude mijnschachten zoals Waterschei en Winterslag. Die mijnschachtenen worden dan weer omgeven door ‘terrils’ of mijnsteenbergen. Deze ophopingen van steenafval typeren het landschap van Connecterra én van het Thorpark.


Ik vertrok op een koude zondagochtend en volgde de blauwe pijltjes voor een wandeling van 7 km. De wagen liet ik achter op de ruime parking en van zodra ik achter het hoofdgebouw ‘Thor Central’ verdween, kwam de geschiedenis tot leven. Een oude, grote toegangspoort leek letterlijk de poort naar het verleden. Enkele meters verder torende een verlaten mijnschacht hoog boven me uit. Op z’n minst impressionant. De route kronkelt vervolgens dieper het mijnverleden in wanneer de eerste terrils aan de horizon verschijnen.


Tegen de verwachtingen in wordt de omgeving bij elke stap groener. Ik wandel voorbij mooie dennen, duinen en waterplassen. De grazende schaapjes staan er vredig bij en trekken zich niets aan van de vrieskou. En wanneer ik de eerste terril opklim ben ik de koude ook meteen vergeten. Puffend kijk ik uit over een heuvelachtig landschap en in de verte zie ik de andere mijnschachten staan. Het landschap wordt nog unieker wanneer ik onderaan de terril langs een grote waterplas loop. Het water is een grijze spiegel waarin de reflectie van de terrils een stilleven wordt. Vanuit deze hoek leek het Thorpark heel even op het vulkanische Lanzarote.


Fun fact: ik maakte de wandeling alleen en dacht veel na over het landschap. De opwandelreview is daardoor bijna poëtisch. Channeling my inner wandelfilosoof.